Ria Vestjens speelde van 1978 tot 1991 onafgebroken in het Nederlands elftal. Daar stond ze links- of rechtsbuiten en scoorde erop los. Als trainster werd zij de eerste en enige vrouw in Nederland die in 1980 haar Specialisatie B-diploma (huidige TC1) ging doen. Dat riep nogal wat verzet op..

Dit ben ik…

Ik ben Ria Vestjens. Met mijn tweeling zus Marga en 3 oudere broers opgegroeid op de boerderij in Leveroy. Van jongs af aan heb ik samen met mijn broers vele uurtjes voetballend doorgebracht op en rondom de boerderij. De melkbussen vaak als doel. Spelenderwijs was ik met voetbal bezig, ook op straat en basisschool. Ik deed altijd met de jongens mee, dat was voor hen geen probleem. Meisjesvoetbal was er in die tijd niet. Ik moest wachten totdat ik 14 jaar oud was, toen ben ik in Heythuysen gaan voetballen. Ik speelde met oudere vrouwen, maar dat vond ik niet erg. Eindelijk kon ik competitie spelen en wekelijks trainen. Na twee jaar ben ik naar SV Leveroy gegaan, mijn dorpsvoetbalcluppie. Hier heb ik me verder ontwikkeld als speelster en op 16-jarige leeftijd kwam ik in het Limburgs afdelingsteam terecht. Het niveau werd stilaan wat beter, maar je had nog steeds te maken met de bekende vooroordelen bij de meeste clubs. Slechte ballen, mindere trainers en wedstrijden om 10.00 uur op zondagmorgen. Maar je nam het voor lief, want je wilde gewoon lekker voetballen. Rond mijn 18e kreeg ik een uitnodiging uit Zeist, voor Oranje. Die kans liet ik niet lopen en ik ben international gebleven tot mijn 32e!      

Mijn positie was..

Van origine ben ik een aanvaller, linker- of rechterspits. Ik was behoorlijk snel en doelgericht. Scoren vond ik altijd mooi, maar zeker ook om een mooie eindpass te geven. Door de ervaring die ik op bouwde heb ik ook een aantal jaren op het middenveld gespeeld. En de laatste jaren als vrije verdediger (opkomend) in Oranje.

Ik speelde voor Oranje…

Ik heb van 1978 tot 1991 onafgebroken voor Oranje mogen spelen. In totaal speelde ik 58 interlands.

De beste speelster in mijn tijd was

Zeker in de beginjaren waren Wil de Visser en Bep Timmer mijn voorbeelden. Ze waren voetballend goed met hun eigen sterke kanten. Maar ook mentaal waren ze sterk met leiderskwaliteiten. En…voorop gaan in de strijd! En ondanks het presteren toch oog hebben voor het plezier en het dolletje!

Voetbal voor vrouwen in mijn tijd..

Nee, in mijn actieve carrière werd het op heel veel plaatsen gedoogd, maar niet geaccepteerd. Op zich begrijpelijk, want het vrouwen/meisjes/gemengd voetbal kwam in ontwikkeling op allerlei gebied. En had mijns inziens tijd nodig om zich te bewijzen, daar zijn vele jaren overheen gegaan. Ik wil nog een voorbeeld geven waaruit blijkt dat er destijds veel baanbrekend werk gedaan moest worden. Tijdens mijn CIOS opleiding haalde ik mijn trainers C-diploma. Hierna mocht ik voor de specialisatie B-diploma (huidige TC1) naar Zeist. Als eerste en enige vrouw in Nederland liep ik in 1980 in Zeist tegen wat verzet aan. Er kwam een speciaal overleg of het programma/inhoud daarvan aangepast moest worden voor een vrouw. Ik zou in eerste instantie ook meer cursusgeld moeten betalen ivm met extra interne slaap- en kleedgelegenheid. Hiervoor zijn enkele CIOS docenten, oa Joop Brand van AZ voor mij in de bres gesprongen en dit werd gelijk getrokken. Na de praktische vaardigheidstest werd ik goed bevonden en heb het volledige programma goed doorstaan.

Ik speelde bij deze clubs…

2 jaar SV Heythuysen, 7 jaar SV Leveroy, 8 jaar SV Braakhuizen (Geldrop) en 3 jaar DVC Den Dungen.

Mijn mooiste voetbalmoment is…

Mijn 1e interland op 16 okt. ’78  tegen Denemarken en het 1e landskampioenschap met SV Braakhuizen (1986).

Mijn moeilijkste voetbalmoment is…

Het gewonnen EK duel tegen Zweden in 1986. We wonnen met 2-0, maar kwamen 1 doelpunt tekort voor EK kwalificatie. Hier was ik echt een tijdje  kapot van!

Voor mij betekende voetbal toen…

Heel veel, bijna alles! Als ik het over kon doen zou ik het weer direct doen. Ondanks al die belemmeringen van die tijd!

Mijn favoriete speelster op dit moment is…

Sherida Spitse. Knap om zo lang goed aan de top te blijven! Een voorbeeld voor haar teamgenoten. Mentaal sterk, prima pass en enorme werklust. En natuurlijk ….Jackie Groenen.

Ik zou de speelsters van nu vertellen…

– Ben en blijf leergierig. Je kunt altijd beter worden. Sta daarvoor open!

– Blijf plezier houden in het spelletje! Straal dat ook uit, zeker naar de jonge supporters, veelal jonge meisjes.

– Ook jullie zijn kartrekkers voor een verdere ontwikkeling van het vrouwen-,  meisjes- en gemengd voetbal in Nederland. Neem je verantwoordelijkheid hierin waar je kan!

Dit ben ik na mijn carriere gaan doen…

Tijdens en na mijn voetbalcarriëre heb ik TC1 gehaald en verschillende clubs getraind, waaronder SV Braakhuizen en DVC Den Dungen. Ik ben ook enkele jaren coach van meisjes  0/17 en 0/19 van regio Zuid geweest. Ik heb dus van mijn hobby, sport, mijn beroep mogen maken. 34 Jaar LO docent in het Voortgezet Onderwijs.

Als ik de bondscoach was dan zou ik…

Ik denk dat Sarina met haar staf het prima doet. Er zijn zeker verbeterpunten, maar daar zal ze zeker hard aan werken. Een must is wel dat Sarina zich sterk maakt en extra aandacht besteedt aan de jonge talenten die een sterke competitie onderling moeten kunnen spelen. De eredivisie clubs met KNVB doen hier veel te weinig aan. Stilstand is achteruitgang. Een grote zorg!

Extra wil ik nog benoemen dat we heel veel te danken hebben aan Bert van Lingen en Vera Pauw tav de ontwikkeling en professionaliteit van het meisjes-(gemengd) en vrouwenvoetbal in Nederland!  Alle Chapeau!!

Ik geef de pen door aan…

Loes Camper